Pod koniec lat 70. ubiegłego wieku w Japonii odnotowano falę tajemniczych porwań młodych ludzi. Jedną z osób, które wówczas zaginęły, była 13-letnia Megumi Yokota. 15 listopada 1977 roku dziewczynka nie wróciła ze szkoły do domu. Długotrwałe poszukiwania nie dały żadnego rezultatu – nie odnaleziono ciała zaginionej ani jakichkolwiek śladów wskazujących, że dziewczynka jeszcze żyje. Dopiero kilka lat później pojawiły się pierwsze poszlaki, które świadczyły o związku jej zniknięcia z działaniem północnokoreańskiego wywiadu. Megumi, podobnie jak inni porwani, miała stanowić dla agentów cenne źródło informacji na temat japońskiej kultury, codziennych zwyczajów, języka i sytuacji polityczno-gospodarczej panującej w kraju. Pod koniec lat 90. japoński rząd zdołał w końcu wymusić na północnokoreańskich władzach przyznanie się do trzynastu uprowadzeń, przy czym według Japończyków podobnych przypadków politycznych porwań było nie kilkanaście, lecz kilkadziesiąt.
W tym przejmującym dokumencie wstrząsającą historię uprowadzenia dziewczynki poznajemy z perspektywy jej najbliższych, którzy nie zrezygnowali z poszukiwań. Poznajemy m.in. jej rodziców, braci oraz jej nauczyciela, prowadzącego kampanię na rzecz odzyskania zaginionych. Wszyscy oni wciąż wierzą, że kiedyś uda im się odnaleźć Megumi. Jeśli nadal żyje, ma dziś 45 lat.